Babka ziemniaczana to jeden ze smaków mojego dzieciństwa. Pamiętam, kiedy babcia, przygotowywała babkę, zapach niósł się już na klatce schodowej. Jak robiłyśmy ją razem, najważniejszym rytuałem było tarcie ziemniaków. Koniecznie ręcznie, nie w maszynce.
Babci nie ma ze mną już od dziesięciu lat, ale jej babka ziemniaczana wciąż gości na moim stole. Gdy ją piekę wspominam, jak razem z babcią jadłyśmy potrawę, popijając mlekiem, a na drugi dzień odsmażałyśmy na patelni, wtedy smakowała jeszcze lepiej.
Przepis na babkę ziemniaczaną przywiozła do naszego domu moja babcia, która pochodziła z terenów dzisiejszej Białorusi, dawniej należących do Polski. Babcia twierdziła, że to danie ma korzenie staropolskie, a przepis krążył po wsiach i miasteczkach na wschodzie kraju. Ziemniaki były tam podstawą wyżywienia: tanie, sycące i dostępne przez cały rok. W czasach, gdy mięso pojawiało się na stole rzadko, babka ziemniaczana była potrawą niezwykle popularną, dlatego że była prosta i pożywna. Do dziś na Podlasiu, Suwalszczyźnie i we wschodnich regionach Polski, babka ziemniaczana jest tradycyjną, regionalną potrawą.
Inne nazwy babki ziemniaczanej, w zależności od regionu to: tarciuch, kartoflak, blaszak, rejbak, bulbynek, pyrczok, kugiel, parepac, kajzer. My nazywaliśmy ją zwyczajnie, babką ziemniaczaną.
Danie jest łatwe do sporządzenia, tanie i zachwyca nawet wybredne podniebienia. Czasem potrzebuje do tego ketchupu 😉 Zamiast boczku możemy dodać 2-3 łyżki śmietany, otrzymamy wtedy potrawę wegetariańską.
Babkę ziemniaczaną kroimy w plastry lub kwadratowe porcje, podajemy z mlekiem, kefirem, maślanką, zsiadłym mlekiem. Możemy też polać ją jogurtem naturalnym lub kwaśną śmietaną. Świetnie smakuje w towarzystwie sosu grzybowego.
Wewnątrz powinna mieć szarawy kolor, kremową konsystencję. Z wierzchu złoto- brązowy odcień.
My lubimy bardziej przypieczoną górę, więc trzymam formy w piekarniku parę minut dłużej.
Poniższy przepis jest na ok. 8-10 porcji. Przygotujecie go w pół godziny plus około 100-120 minut pieczenia.
Babka ziemniaczana- przepis babci
Sprzęt
- 2 formy typu keksówka (u mnie jedna mniejsza, druga średnia)
- tarka do warzyw (może być też robot kuchenny)
- patelnia (do wytopienia boczku i przesmażenia razem z cebulą)
- piekarnik
- folia aluminiowa (do przykrycia keksówek)
Składniki
- 2 kg ziemniaków
- 2 cebule
- 250 g boczku bez skóry
- 2 jajka
- sól, pieprz
Instrukcje
- Obrane i umyte ziemniaki oraz jedną obraną cebulę, ścieramy na drobnych oczkach tarki (można też użyć maszynki lub robota). Cebula zapobiegnie ciemnieniu ziemniaków.
- Odciskamy nadmiar wody z ziemniaków, ale nie całkowicie. Na dnie powstanie skrobia, która wiąże masę, dzięki temu nie trzeba dodawać mąki ziemniaczanej.
- Boczek kroimy w kostkę, wrzucamy na rozgrzaną patelnię. Gdy zacznie się wytapiać, dodajemy drugą cebulę, pokrojoną w kostkę. Całość smażymy do zeszklenia cebuli. Studzimy.
- Do masy ziemniaczanej wbijamy 2 jajka, dodajemy przyprawy i przestudzony boczek z cebulką i tłuszczem. Wszystko dokładnie mieszamy.
- Przygotowujemy formę do pieczenia (u mnie najczęściej są to keksówki), wykładając papierem do pieczenia.
- Masę przekładamy do formy i wyrównujemy wierzch.
- Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 180 stopni C., przez około 100-120 minut, najlepiej pod przykryciem (może być z folii aluminiowej). Na ostatnie 10 minut odkrywamy, by wierzch się zarumienił. Jeśli zaczyna przypiekać się za szybko, zmniejszamy temperaturę.
- Serwujemy z dodatkiem śmietany, popijając mlekiem, kefirem, maślanką lub zsiadłym mlekiem.
Uwagi
W czasach, gdy coraz więcej osób szuka prostych, nieprzetworzonych potraw i chce gotować „jak dawniej”, babka ziemniaczana wraca do łask. Dla mnie wciąż pozostaje smakiem, który łączy pokolenia.
Źródła i inspiracje:
– Wikipedia
– gov.pl
Wypróbuj inne: przepisy, obiady i kolacje.
